Ο υποπαραθυρεοειδισμός είναι μια κατάσταση κατά την οποία οι παραθυρεοειδείς αδένες παράγουν μικρότερη ποσότητα παραθορμόνης από την απαιτούμενη. Η ορμόνη αυτή είναι απαραίτητη για τη σωστή ρύθμιση του ασβεστίου και του φωσφόρου στον οργανισμό, επομένως η έλλειψή της μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχές της ισορροπίας τους.
Συχνότερα, ο υποπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται μετά από χειρουργικές επεμβάσεις στην περιοχή του θυρεοειδούς ή του τραχήλου, όταν οι παραθυρεοειδείς αδένες επηρεάζονται προσωρινά ή μόνιμα. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να οφείλεται και σε αυτοάνοση αιτιολογία, όταν δηλαδή το ανοσοποιητικό σύστημα στρέφεται εναντίον των ίδιων των παραθυρεοειδών αδένων.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να εκδηλωθεί με συμπτώματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ασβεστίου, όπως μυρμηγκιάσματα, μυϊκές κράμπες, αίσθημα κόπωσης ή άλλα νευρομυϊκά ενοχλήματα. Η διάγνωση γίνεται με κατάλληλο εργαστηριακό έλεγχο και η αντιμετώπιση βασίζεται στην αναπλήρωση ασβεστίου και βιταμίνης D, καθώς και στην τακτική ιατρική παρακολούθηση, ώστε να διατηρείται σταθερή η ισορροπία του οργανισμού.
